Meripoint

Ne bitmez bir migren ağrısıymış bu. İnanın daha yeni geçti. Bu sayede insanın zorda kalınca, asla yapmam dediği şeylere bile boyun eğebileceğini anladım.

İlaç alamıyorum ya, bende internette migrene hangi doğal maddeler iyi gelir diye dolaştım. Omega 3 iyidir demişler, gittim omegalı yumurta pişirdim yedim, olmadı tabi. Acı, migren ataklarını azaltır demişler, avuç avuç acı yedim, olmadı. Çay, kahve, çikolata, şarap arttırır demişler zaten hamilelikde de yasak olanları doğal olarak yemedim içmedim. Günde sadece içebildiğim bir tanecik parasetamol ise hiiiç işe yaramadı. Kocam evde yok, şöyle bir şakaklarımı ovduramadım, kendi kendime masajı ise pek beceremedim. Stres migreni arttırır dediler, ağrım arttıkça daha da streslendim, streslendikçe ağrım daha da arttı. Annem dahil aramadığım aile büyüğüm kalmadı hani başınız ağrısa ilaç almak yerine ne yaparsınız diye. Herkes doktoruna sor dedi, sahi mi bak bu hiç aklıma gelmemişdi!

Hani yokmudur yahu, mesela karnın ağrısa kahveye limon sık yut hesabı birşey? Ee insanın başı ağrırken aklıdamı iptal oluyor nedir bilmem ama benim duruyormuş. En sonunda aklıma babanem geldi başı ağrıdığı zaman alnına sıkı sıkıya bir tülbent bağlardı. Tekrar anneme döndüm, ağrıdan gözlerim şaşı olmuş ve medet umar acıklı ses tonumla, doğrumu hatırlıyorum babanem başı ağrıyınca başına tülbent mi bağlardı diye. Meğerse rahmetlik o tülbentin içine patates doğrarmış ve de o patateslerin üstüne biraz türk kahvesi koyar öyle bağlarmış tülbenti anlına. Tamaam dedim kapattım telefonu, ne saçma dedim, önce olurmu canım yok artık diye 10 dakika dolandım evde. Baktım 3. günündeki ağrı artık gözümü yerinden çıkartacak, hazır evde benle dalga geçecek kocada yokken koşa koşa mutfağa gittim; soy patates, dilimle, üzerlerine bir tutam kahve koy, sonra da bunları evde tülbent olmadığından dünya para verip aldığın ipek fuların üzerine diz, bağla anlına. Haa bir de birisi enseye buz koymakda iyi gelir demiş, ensede de soğuk kompres poşeti.

Bağlar bağlamaz patateslerin suyunun soğukluğuyla bir ohh dedim, ama kendimi aynada görünce ne yapıyorum ben diye kalakaldım. Burnun ucunda dökülmüş kahve, kahvenin rengiyle kontrast bembeyaz bir surat, başımı ovmakdan kabar kubar saçlar, normalde gayet şık ama içinde patateslerle alnımda abuk duran fular, ensedeki buzlu kompresi düşürmemek için düşmüş omuzlar ve üç günde ağrıdan şişmiş gözler eşliğinde nasılda acınası duruyorum. Ahh ağrı sen nelere kadirsin. İlaç alabilsem düşermiyim bu hallere…

Sonra ne mi oldu… kafamda 15 dakika zor tuttuğum patatesleri atıp duşa girdim, çıktıkdan yarım saat sonra ağrım geçmişti. Ee şimdi ne dersiniz siz bu işe, 36 saati deviren bu ağrıyı ne geçirebildi???

Kahveli patatesler mi işe yaramış
Ensedeki soğuk kompres mi
Yoksa ağrının geçeceği mi varmış
Yoksaa işe yarayan, uzun soğuk bir duş mu almakmış
Ben anlamadım ama bir anlayan varsa lütfen bir anlatsın. Hani olurda birdaha ihtiyaç duyarsam evin içinde fazla şaklaban dolaşmayayım

Ahh bu gün bir sevgi böceğiyim. Bugün ışıldama günümdeyim, bugün içimde güneş cıvıl cıvıl. Acayip pozitifim. Acayip kelimesini gerçek manasında kullandım yalnız, normal olmayan manasında. Kocama açtım telefonu onu neden sevdiğimi tekrar tekrar anlattım, kızımı öpücükden bunalttım, dudaklarımı büzüp kıza doğru yürüyünce artık kaçıyor yavrum benden. Annemi, diğer sevdiklerimi aradım, şıkır şıkır cıvıldadım, dedim ya acayip iyiyim bugün. Neyse herkese şapur şupur size yarabbi şükür olmaz, sizleri neden sevdiğimin sebeplerini tek tek açıklamak istiyorum, belli bir sırası olmadan. Ama öncelikle sizi de çok seviyorum…

Tanya’s: Çok olmadı onu keşfim hadi diyelim iki ay. Önce bir bakındım sayfasına, sonra bir daha, sonra bir oturuşda tam 3 saat her yazdığını okudum sayfa sayfa. Bayıldım, hala bayılıyorum. Onun için kocaman kalbi olan, çook şeker bir insan diyorum. Sevgilisiyle hep mutlu olsun diliyorum. Gezsin tozsun bizede okumak düşsün. Ay kadın nasıl işlediyse içime nemo görünce aklıma geliyor. İşin enteresanı bizde her gün nemo izliyen bir başka nemo hayranı var. Aklımdasın Tanya. Ah üzgünüm senin tescilli markan oldu sayılır ama şuraya yazamazsam bir defa çatlarım valla… hahayt ))

Azumi Bak işte bu blogun kalbimde ayrı bir yeri var yalan değil. Demeyin ki herkese mavi boncuk dağıtıyorsun. Hoş, dağıtırımda bugün acayibim demiştim. İlk yazmaya başladığımda daha kimsenin benden haberi yokken geldi, ilk mesajlarımdan birini bırakdı. Şimdi ne yazsa takibimde, ama hepsinden öte her mesajında kalbim pıt pıt sanki ilk mesajımı almışım gibi atıyor. Canım azumim:)) Birde ismini bilsem bu kadar güzel name dizdim ama ))

Sarhoşbalık ve topal martı – Funda : İçimi açıyorsun yazdıklarınla, yorumlarınla. Bence sen sonsuza dek yazmalısın ve ben sonsuza dek seni okumalı…

Ağaca bir taş attım – Zerrin : Kızına dair ne çok şey yazıyor ve ben ondan ne çok şey öğreniyorum. Aklıma sayesinde ne kadar çok fikir geliyor. Ve kızına ne kadar özenip ne güzel yetiştiriyor. Harikasın Zerrin feci favorimsin:))) Nedemek “feci favori” deme, bu gün pek normal değilim demiştim:)))

Nymphea: Memleketlim olur kendisi. Ama toprak torpilinden değil kendini ayrıca sevdiğimden takibindeyim.

Mevsimlerden Roma- Mehtap Pasin Gualano: Dünya tatlısı bir insan. İsmini çok duymuştum onu tanımadan önce. Ama tanıyınca bayıldım, anlattıklarına italyancasına, oğluna ve en çokda yaptığı o çorbaya. Unutamadım o çorbayı Mehtap abla, kendimde yaptım olmadı öyle. Ya ben geleceğim bir daha Roma’ya, ya siz gelin artık İstanbul’a. Çok hoşuma gidiyor yazdıklarınız. Ama en çokda yazılanlara yaptığınız yorumlarınız. Şimdiye kadar bütün yazdıklarınızı okudum ama en sık hatırladığım ek kart kadınları:))) Bol bol yazın konu ne olursa olsun o anlatım diliniz alıyor götürüyor beni zaten. Aa birde lütfen anahtar deliğinden bahsedin bir ara:)))

İçimden geldiği gibi: Adı gibi, içinden geldiği gibi olduğu gibi, herşeyden yazıyor.

Prima Rima: yeni tanıştık onlarla ama anne kız çok şirin ve eğlenceliler. Ee gezmeyide seviyorlar oku oku bitmez:))

Arda Akalın: Ay sen ne şirin sarı bir çocuksun. Hadi bakalım bir büyü şu ortalığı dağıtta okuyalım neler yaptığını:))

Ada Kızım – Yapıncak : Dünyadaki pek çok duyguyu aynı anda hissettiğim, okurken dalga dalga olduğum bir blog. Dünyalar tatlısı Ada ve dünyalar tatlısı annesini okumak çok zevkli. Hep sağlıklı ve bir arada olun:))

Sardunya : Okuya okuya bitiremedim bile eskiden yazdıklarını. Onu ilk okuduğumda bir fotoğrafına vurulmuştum ,bir yer karosu ve üzerindeki bir ayak fotoğrafıydı. Ne yani demeyin o fotoğrafa tam 45 dakika bakmışım. Hatırlattıkları için ona ne kadar teşekkür etsem az. Çok keyifli onun kadrajından dünyaya bakmak, onu okumak.

Craft woman: Çok şey öğreniyorum sayfalarından hergün renkli hergün eğlenceli. Hep hareket var bu blogda. Geç buldum ama çook hoşlandım ondan.

Anne böcük- Zehra: Nasıl dupduru yazıyor, nasıl güzel okunuyor, o ve biri ergen, biri küçük iki oğluyla yaşadıkları, hissettikleri. Dört gözle yazmasını beklediklerim arasında.

Miranın Bahçesi: Çok büyük merakla bekliyorum bu dünya şekeri kızın büyüdükçe yaşayacağı maceraları. Çok tatlı çok.

Pıtırcık: İşte merakla doğumunu doğum anılarını ama en çokda bebeğiyle yaşayacaklarını beklediğim blog. Çok kalmadı doğumuna:) Sağlıkla umarım pıtırcık:)))

Annesinin oğluşu – Bilge: Galatasaraylı ama çook yakışıklı, çok afacan, çok tatlı. Ve sağolsun annesi yorumlarıyla hep destek. Teşekkürler Bilge:))

Hülyanın Tunası: Ay daha minicik bu bebek yahu, hem ilk ameliyatını bile oldu:)) Canım benim hep sağlıklı olun hep birleikde olun.

İrem Duru – ilkays: Ben bu kadar benzerliğe artık fazlasıyla hayret ediyorum. Semt, isimler. Tanışmak için sabırsızlanıyorum:)

Bir uyuzun uyuz oldukları : Blogun üstünde minicik ve dünya sevimlisi bir kız resmi var. Nasıl şirin bir şey ama, hele şapkası. Başlıksa bir uyuzuz uyuz oldukaları. Sinirleniyor, kızıyor, üzülüyor, seviniyor. Bense hepsini o resimdeki sevimli küçücük kızın yaptığını, karakterin o olduğunu var sayıyorum. Eminim kendiside ondan farksızdır. Nasıl hoşuma gidiyor takip etmek.

Elif ve nazdan: Çalışan bir anne, 13 aylık bebek. Okurken hep kızımın o dönemlerinde hissettiklerim, yaşadıklarım geliyor gözümün önüne. Merakla takip ediyorum bakalım neler olacak diye:)

Yap, ye, gez, yaz – Özlem: Herşey var içinde. Güzel fotoğraflarda gezme tozmada, güzellik ve modada, eğlencede. Onu okumak keyifli. Ve yorumlarıyla hep yakınımda, hep yanımda.

Suzinaz: Ne güzel yazardın eskiden, sonra taşındın, olmadı tekrar başlamadın yazmaya eskisi gibi. Bırakamıyorum da peşini bir ara İtalya’ya gittin tamam dedim dönünce yazar ama yok. Bak hala bekliyorum ama.

**unuttuklarım vardır ama dedim ya hepinizi çok seviyorum.

Hafta sonumuz cuma akşamından, acaba ne yapsak yahular eşliğinde başladı. Lunaparkamı gitsek, kızı ata bindirmeyemi, yoksaaa bir oyun parkımı derken kocam “aman canım nasıl olsa sen yine son dakikada gitmekden vazgeçersin” diye şu sıralardaki yaygın miskinlik durumuma göndermede bulundu. Bunun üzerine tersini ispat etmek için ne yapalım diye daha hararetli düşünmeye karar vermişken, başlayan yağmurla plan yapmayı ertesi güne ve hava durumunun gidişatına bıraktık.

Cumartesi günü hakikaten kocamın bahsettiği miskinlik halim kontrolü ele almışken, gazetede Mundial Sirki’nin sponsoru Milka’nın reklamını gördük. E hadi o zaman dedik, en azından bilet almaya gidelim. Pazar günü öğleden sonra için aldık biletlerimizi. Ama kocam benim miskin bünyemdeki bu coşkuya, hadi hemen bilet alalım telaşıma hiç anlam veremedi. Nasıl sevinmem nasıl coşmam, o biletleri elime alınca çocukken okuduğum kitaplardaki, izlediğim filmlerdeki, pazar günleri televizyondaki o sirk görüntüleri ve yaşattığı his geliverdi aklıma. Yine hafızamdaki anılarımı parlatıverdim hızlıca. Nasıl unuturum Tony Curtis’in akrobatların hayatına dem vuran sirkli filmi trapezciyi veya o muhteşem italyan, çin, rus sirklerinin gösterilerini tvnin içine girip izleyişimi veya ayşegül sirk cambazı kitabını ve adlarını şimdi hatırlayamadığım sirkli müzikallerle diğer filmleri…

Akşam biletlerle eve gelince o heyecanla anahtarı kapının dışında ve üzerinde unutup gittiğimi, aslında o gün için eve yemekli bir misafir çağırdığımı ve almamız gereken dünya kadar şeyi söylemeyi unutuğum için almadan eve geldiğimizi farkettik. Hakikaten heyecanlanmışım sirk yüzünden. Neyse anlayışlı misafirimizi pizzayla ağırlarken ertesi günkü sirkden, o ve yeğenlerini de haberdar edip onlarında gelmelerini sağladık. Bütün gece aklımdaydı sirk, sabah ise yine onunla uyandım. Maksat kızı eğlendirecek şeyler yapmakken, yön değiştirip beni mutlu etmeye dönmüş, sonradan anladık. O kadar ki bu defa kapını önünde anahtarı kontrol ettikde, fotoğraf makinesinin pillerini şarj etmeyi unuttuğumuzu makinayı kullanana kadar anlamadık. Buyüzden sirk organizasyonumuza dair elimizde sadece 5 tane fotoğrafımız var.

Sirkin girişinde baktımda, hayatında sirkden haberi olmayan ve sadece iki gündür bu konu hakkında tarafımızdan bilgi sahibi olması sağlanan kızım ile kocam, ala dağlardan serin ve sakin, ama ben kıpır kıpır heyecan içinde, mutlu mesut girdik sirke. Kocam pek bir beklentiyle girmediği için olanlardan memnun, ben tv de izlediğim devasa sirkleri beklediğimden olsa gerek biraz şaşkın ama en mutlumuz ve gösteri boyunca alkışı elden bırakmayan izleyicimiz, kızımız oldu. Bengal kaplanlarına da, akrobasi gösterilerine de, palyaçoya da bayıldı. Her taraf onun yaşında çocuk doluydu. Herkes eğleniyor görünüyordu. Hele giriş ve çıkışdaki Milka inekleri kızım dahil bütün çocukların favorisiydi.

Şimdi anladım eskiler neden “kabak tadı verdi” demişler…
Büyük bir ihtimalde eskiden de benim gibi bir kadın varmış vede o da nezaman, ne yemek yapıcam ben şimdi yahu derdine düşse, kabak yemeği yaparmış, eni konu komşu ve koca bir gün bakmışlar olmuyor bu lafı üreti vermişler.
Benim de aklıma birşey gelmezse kabak pişiririm. Kıymalısı, zeytinyağlısı, kızartması, dolması, fırında ogreteni, mücveri, salatası…
Bu hafta bunların hepsini yaptım. Şuurumu yitirdim galiba.
Ama hakikaten kabak tadı verdi.
Iğğğğ…